Τετάρτη, 22 Απριλίου 2009

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!



Αγαπημένοι μου φίλοι,
μια γρήγορη ανάρτηση η σημερινή,
ίσα ίσα για να ευχηθώ Χριστός Ανέστη
και Χρόνια Πολλά σε όλους σας!!!
Βρήκα ευκαιρία τώρα που λείπουν οι ... βάρβαροι!!!
(τις κόρες μου εννοώ!!!),

και βρήκα επιτέλους!!!!άδειο τον υπολογιστή της μεγάλης μου της κόρης
για να σας δώσω τις ευχές μου!!!
Θα αναρρωτιέστε τι έπαθα!!!
Τίποτε απολύτως, είμαι μια χαρά!
Βρίσκομαι ακόμη στην Κέρκυρα
και μεταξύ εξορμήσεων, δουλειών και μαγειρεμάτων,
είπα να ξεκλέψω λίγο χρόνο για να σας ευχηθώ!!!

Τις εστειλα για καφέ με την πρόφαση ότι θέλω να κάνω δουλειές
και μ΄ενοχλούν και να 'μαι!!!

Λοιπόν φίλοι μου:


ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ!!!

ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

ελπίζω να είστε όλοι καλά,
να περάσατε πολύ πολύ καλά
να ξεκουραστήκατε

και να χαρήκατε
μαζί
με τους αγαπημένους σας ανθρώπους!!!!
φιλιά πολλά!!!


Και μια φωτογραφία από Κέρκυρα!!


οι υπόλοιπες όταν γυρίσω σπίτι και έχω όλο τον χρόνο και τον υπολογιστή δικό μου!!!

Κυριακή, 12 Απριλίου 2009

Καλή Μεγάλη Βδομάδα!!!

Ξέρω,ξέρω χάθηκα αυτές τις μέρες,αλλά δυστυχώς έτσι γίνεται πάντα στο σχολείο όταν πλησιάζουν γιορτές!!!
Τις τελευταίες δεκαπέντε μέρες είχαμε τέτοιο τρέξιμο που είπα δεν πρόκειται να προλάβω τίποτα από αυτά που έπρεπε να τελειώσω!!!
Αλλά ευτυχώς όλα πήγαν έτσι όπως ήθελα (με μια μικρή εξαίρεση στα μαθηματικά μου που δεν κατάφερα να φτάσω στην ενότητα που είχα προγραμματίσει)!!
Δεν πειράζει όμως νομίζω ότι αυτά που κάναμε με τα παιδιά ήταν πολύ καλύτερα(τουλάχιστον για τα ίδια , αλλά και για μένα !!!!)
Πόσο πιο όμορφο θα ήταν το σχολείο μας αν δεν υπήρχε τόση μα τόση πίεση!!!
Βάζουμε τα παιδιά μας στην πρέσα από πολύ μικρή ηλικία, χάνουν την παιδικότητά τους και αναρωτιόμαστε μετά γιατί; Γιατί τα παιδιά μας είναι νευρικά, γιατί μιλούν απότομα,γιατί δεν σέβονται τον συνάνθρωπό τους,γιατί εχουν γίνει τόσο επιθετικά, γιατί τους φταίνε πάντα οι άλλοι; ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ;
Μήπως αν κοιτάξουμε λίγο καλύτερα θα δούμε ότι εχουμε φτιάξει μικρογραφίες του εαυτού μας;;; Δεν ξέρω αναρωτιέμαι;

Επειδή όμως καθόλου δεν είχα διάθεση να σας στεναχωρήσω ή να σας ψυχοπλακώσω!!(μόνο έτσι δεν ξεκίνησε αυτή η ανάρτηση), ας σας φτιάξω λίγο την διάθεση δείχνοντας σας γιατί .... τελικά δεν πρόλαβα τα μαθηματικά στην τάξη!!!!!
Ιδού λοιπόν τα κατορθώματά μας !!!!!!!

Πέμπτη πρωί είπαμε να ... βάψουμε τα αυγά μας!!!
Τα παιδάκια έχουν πολύ γούστο!!!

Ότι πούλια και χρυσόσκονη βρήκαν την έβαλαν επάνω!!!!!

Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι επέμειναν στους πιο ... κλασικούς συνδυασμούς!!!!

Τα ... "έργα τέχνης" των καλλιτεχνών μου φυλάχτηκαν για να εκτεθούν στην ετήσια έκθεση του δήμου μας στο τέλος της χρονιάς!! (όχι παίζουμε!!!)

Αυτά έγιναν την Πέμπτη, την Παρασκευή όμως που ακολούθησε ήταν και για τα παιδιά έκπληξη γιατί αυτό που τους ετοίμασα δεν το περίμεναν!!!
Λοιπόν δέστε τι ακολούθησε την Παρασκευή!!!


Όσο κι αν προσπάθησα να τους δείξω να φτιάχνουν πλεξουδάκια αρνήθηκαν πεισματικά!!!
Έφτιαξαν μόνο ζωάκια και λουλουδάκια με τα φορμάκια που τους έφερα!!!!
Όταν όμως ήρθε η ώρα του φαγητού, όλοι ψάχνανε να βρούν πλεξουδίτσες να φάνε!!!

Έτοιμα για τον φούρνο!!!!!

Να ευχαριστήσουμε την κυρία στο κυλικείο μας που μας τα έψησε στον φούρνο της!!!!!

Ότι κατάφερα να διασώσω για να τα βγάλω φωτογραφία, από τρία ταψιά κουλουράκια!!!!
Το χάρηκαν και το ευχαριστήθηκαν πάρα πάρα πολύ!!!
Περιττό να σας πω ότι έγιναν πεντανόστιμα και γι΄αυτό οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Έλενα και στην Μαρία από τις συνταγές της καρδιάς, γιατί την συνταγή τους για νηστίσιμα κουλουράκια ακολουθήσαμε!!!(με μικρές αλλαγές, δεν βάλαμε αμμωνία και σουσάμι, γιατί ... είχα ξεχάσει να πάρω!!!)
Κορίτσια ευχαριστούμε πολύ!!! (όσοι θέλετε την συνταγή εδώ)
΄Ηταν πολύ χαρούμενα γι΄αυτό που κατάφεραν!!!
Το σχολείο μας μοσχοβόλησε και όλοι έρχονταν να κεραστούν (απ΄ότι ... είχε απομείνει!!!!)
(ξέχασα να σας πω, για να μην αναρωτιέστε πως τα φάγαμε, τα θρανία όπως και τα χέρια των παιδιών πέρασαν από .... βιολογικό καθάρισμα!!!! Μέχρι με οινόπνευμα τα απολυμάναμε!!!)

Αυτά λοιπόν ....τα κατορθώματά μας!!!

Να ευχηθώ σε όλους :
ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ!!!

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009

Μια φορά κι έναν καιρό....

"Η μοίρα των βιβλίων είναι γραμμένη στ' άστρα"


Ρωτούν συχνά οι μεγάλοι τι θ' απογίνουν τα βιβλία όταν τα παιδιά θα πάψουν να τα διαβάζουν. Μια απάντηση μπορεί να είναι αυτή:

"Θα τα φορτώσουμε όλα σ' ένα τεράστιο διαστημόπλοιο και θα τα στείλουμε στ' άστρα!"

Ωωω!

Τα βιβλία μοιάζουν στ' αλήθεια με άστρα στον νυχτερινό ουρανό. Είναι τόσα πολλά, που δεν μπορούμε να τα μετρήσουμε και συχνά είναι τόσο μακριά μας, που μας φαίνεται ακατόρθωτο να τα φτάσουμε. Σκεφτείτε ωστόσο τι σκοτάδι θα είχαμε, αν κάποια μέρα όλα τα βιβλία, αυτοί οι κομήτες στο σύμπαν του νου μας, εξαφανίζονται κι έπαυαν να μας δίνουν εκείνη την απεριόριστη ενέργεια της ανθρώπινης γνώσης και φαντασίας...

Τι φοβερό!

Μήπως λέει κανένας ότι τα παιδιά δεν μπορούν να καταλάβουν μια τέτοια ιστορία επιστημονικής φαντασίας; Πολύ καλά λοιπόν, θα γυρίσω στη γη και θ' αφήσω τον εαυτό μου να θυμηθεί τα βιβλία της παιδικής μου ηλικίας. Αυτό μου ήρθε άλλωστε στο νου, καθώς κοίταζα τη Μεγάλη 'Αρκτο, τον αστερισμό που εμείς στη Σλοβακία τον ονομάζουμε "Μεγάλο Κάρο". Και το σκέφτηκα επειδή τα πολυτιμότερα βιβλία ήρθαν σε μένα πάνω σ' ένα κάρο... Δηλαδή όχι πρώτα σε μένα, μα στη μητέρα μου. Ήταν τον καιρό του πολέμου.

Στεκόταν στην άκρη του δρόμου μια μέρα, όταν ένα κάρο έφθασε με θόρυβο - μια καρότσα για σανό γεμάτη βιβλία ως απάνω που την έσερναν άλογα. Ο καροτσιέρης είπε στη μητέρα μου ότι μετέφερε τα βιβλία από τη βιβλιοθήκη της πόλης σε κάποιο μέρος ασφαλές, για να μην καταστραφούν.

Την εποχή εκείνη η μητέρα μου ήταν ένα μικρό κορίτσι που αγαπούσε το διάβασμα και, στη θέα εκείνης της θάλασσας από βιβλία, τα μάτια της άστραψαν σαν άστρα. Ως τότε, τα κάρα που είχε δει ήταν γεμάτα μόνο με σανό, άχυρο ή κοπριά. Ένα κάρο γεμάτο βιβλία ήταν για κείνη κάτι παραμυθένιο. Πήρε λοιπόν το θάρρος και ρώτησε: "Σας παρακαλώ, μπορείτε να μου δώσετε έστω κι ένα μόνο βιβλίο απ' αυτή τη στοίβα;".

Ο άνθρωπος χαμογέλασε, της έγνεψε ναι, κατέβηκε από το κάρο και ξέλυσε τη μια πλευρά, λέγοντας: "Μπορείς να πάρεις στο σπίτι σου όσα πέσουν κάτω!"

Τα βιβλία ξεχύθηκαν με θόρυβο στο σκονισμένο δρόμο και σε λίγο το παράξενο εκείνο κάρο χάθηκε σε μια στροφή. Η μητέρα μου τα μάζεψε με λαχτάρα, νιώθοντας την καρδιά της να χτυπάει δυνατά. Όταν τίναξε από πάνω τους τη σκόνη, ανακάλυψε ότι ανάμεσά τους βρισκόταν κατά τύχη μια πλήρης σειρά με τα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν 'Αντερσεν. Μέσα στους πέντε τόμους με τα διαφορετικά χρώματα στα εξώφυλλα δεν υπήρχε ούτε μια εικόνα, όμως με τρόπο θαυμαστό τα βιβλία εκείνα φώτιζαν τις νύχτες που τις φοβόταν τόσο η μητέρα μου. Κι αυτό επειδή είχε χάσει τη μητέρα της στον πόλεμο. Όταν διάβαζε κείνες τις ιστορίες τα βράδια, κάθε μια τής έδινε και μια μικρή αχτίδα ελπίδας και με μια σιωπηλή εικόνα στην καρδιά, που τη ζωγράφιζαν τα μισόκλειστα βλέφαρά της, μπορούσε ήρεμα ν' αποκοιμηθεί, έστω και για λίγο...

Τα χρόνια πέρασαν και τα βιβλία εκείνα έφτασαν ως εμένα. Τα κουβαλούσα πάντα μαζί μου στους σκονισμένους δρόμους της δικής μου ζωής. Για ποια σκόνη μιλώ, θα με ρωτήσετε.

Μμμ…

Ίσως είχα κατά νου την αστερόσκονη που πέφτει στα μάτια μας, όταν καθόμαστε σε μια καρέκλα και διαβάζουμε κάποια νύχτα σκοτεινή. Αν, δηλαδή, διαβάζουμε κάποιο βιβλίο. Γιατί βέβαια μπορούμε να διαβάζουμε πολλών λογιών πράγματα: Ένα ανθρώπινο πρόσωπο, τις γραμμές στην παλάμη μας, τ' άστρα...

Τ' άστρα είναι βιβλία στο νυχτερινό ουρανό και φωτίζουν το σκοτάδι. Όποτε αναρωτιέμαι αν αξίζει να γράψω ένα ακόμη βιβλίο, κοιτάζω τον ουρανό και λέω στον εαυτό μου ότι το σύμπαν είναι όντως απέραντο και σίγουρα υπάρχει ακόμα χώρος για το μικρό μου αστέρι.


Jan Uliciansky


Μετάφραση: Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου


(το κείμενο είναι το μήνυμα για την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου το 2006!!

Το φετινό μήνυμα θα σας το παραθέσω παρακάτω!!!

Θα αναρρωτιέστε ίσως γιατί δεν εβαλα το φετινό μήνυμα από την αρχή !!!!

Το παραπάνω μήνυμα όταν το πρωτοδιάβασα μου άρεσε τόσο πολύ και μου έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση, με ταξίδεψε τόσο μαγικά που νομίζω ότι κάθε άλλο μετά απ΄αυτό, είναι πολύ απλό!!!!!

Ο συντάκτης του κειμένου είναι Σλοβάκος συγγραφέας, μιας και το 2006 ήταν τιμώμενη χώρα η Σλοβακία

Παρακάτω σας παραθέτω και το φετεινό μήνυμα!!!!

Φέτος τιμώμενη χώρα είναι η Αίγυπτος!!)


ΕΙΜΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

Είμαι ο κόσμος κι ο κόσμος είμαι εγώ,
με τα βιβλία είμαι ό,τι επιθυμώ!
Λέξεις κι εικόνες, μύθοι και ποιήματα,
στη Γη με περπατάνε δίχως βήματα.
Τη χώρα που ‘χει το κρυμμένο θησαυρό,
τα λυχνάρια, τα χαλιά τα μαγικά
τα τζίνια, τα φαντάσματα, τα ξωτικά
στις Σεχραζάντ τα παραμύθια θα τα βρω!
Με τις σελίδες του βιβλίου φτερουγίζω,
στο χώρο και στο χρόνο ταξιδεύω
κι ενώ απ’ όπου είμαι δε σαλεύω,
φανταστικές στεριές και θάλασσες διασχίζω!
Κι όσο πιο πολύ διαβάζω,
τόσο νιώθω μια χαρά,
που ποτέ δεν την αλλάζω.
Βιβλίο μου είσαι τέλεια συντροφιά!

Απόδοση: Λότη Πέτροβιτς Ανδρουτσοπούλου

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου εορτάζεται στις 2 Απριλίου, ημέρα που γεννήθηκε ο μεγάλος Δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν ΄Αντερσεν. Τον εορτασμό τον καθιέρωσε η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (Ιnternational Board on Books for Young People - ΙΒΒΥ) το 1966. Από τότε, κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της IBBY ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο, με σκοπό να τονιστεί η αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης και να ενθαρρυνθεί η διεθνής συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.

Καλές αναγνώσεις λοιπόν, είτε είστε παιδάκια είτε αισθάνεστε παιδιά!!!

Το να διαβάζεις είναι κάτι μαγικό, ονειρεμένο, σε ταξιδεύει, σε πάει σε χώρες μακρινές, μαγικές, φανταστικές.....

Αφεθείτε λοιπόν στην μαγεία του κάθε ταξιδιού.....


Ποιο ήταν το αγαπημένο σας παιδικό βιβλίο;

Ποια ιστορία είναι αυτή που ακόμη και τώρα την θυμάστε;


ΠΟΛΛΕΣ ΓΛΥΚΕΣ ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ και

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ!!!!!